Benim hikâyem

“Gıdaya yalnızca bir ürün olarak değil, bilimsel bir problem olarak bakıyorum.”

Her şey bir soruyla başladı — aslında hep sorularla başladı. Lise yıllarımda keman çalıp tezhip sanatıyla uğraşırken, bir yandan da "bu neden böyle?" diye sormaktan vazgeçmeyen bir öğrenciydim. Sanatın inceliği ile bilimin merakı, bende hiç ayrı odalarda oturmadı. Yıllar sonra markama "Zarif Mühendis" adını verirken, aslında sadece bu iki odanın kapısını birbirine açtım.

2017'de Erciyes Üniversitesi Gıda Mühendisliği'nde başlayan lisans yolculuğum, daha ikinci sınıftayken beklenmedik bir adrese uzandı: Erciyes Üniversitesi Nanoteknoloji Merkezi. 2018'den 2021'e kadar orada proje araştırma ve geliştirme çalışmalarının içinde oldum. Nanoteknoloji, bana ölçeğin gücünü öğretti: bazen en büyük sorular, en küçük parçacıkların içinde saklıdır. Poşet çaylardan suya salınan mikro ve nanoplastikleri yeni bir manyetik nanopartikülle araştırdığımız TÜBİTAK projemiz, tam da bu dönemin ürünüydü.

Aynı yıllarda ikinci bir TÜBİTAK 2209-A projesiyle gelincik çiçeğinden (Papaver rhoeas L.) mikrokapsüllü buzlu çay geliştirdik; bu çalışma hem hakemli bir makaleye hem de Ulusal Gıda Mühendisliği Kongresi'nde sözlü bildiriye dönüştü. Öğrenciliğimde kongre kürsülerine çıkmak — probiyotikleri, Candida mantarını, kendi projelerimi anlatmak — bana bilimin yalnızca üretilen değil, anlatılan bir şey olduğunu gösterdi. Bu blogun tohumları o kürsülerde atıldı.

Sahayı da hiç ihmal etmedim. Atatürk Orman Çiftliği'nin süt fabrikasında üretimi, Türk Patent ve Marka Kurumu'nda coğrafi işaretleri, Tarım ve Orman Bakanlığı'nda gıda denetimini yerinde gördüm. Mezuniyet sonrası H&M Çikolata'da ve Yeni Kavaklıdere Sirkeleri'nde gıda mühendisi olarak çalıştım; üretimin ritmini, kalitenin disiplinini ve fabrikaların kendine has dilini öğrendim. Bir dönem muhasebe alanında edindiğim işletme deneyimi bile bana başka bir gözlük kazandırdı: bir ürünün arkasında yalnızca bilim değil, süreç ve ekonomi de vardır.

2023'te akademiye geri döndüm; Selçuk Üniversitesi'nde başladığım yüksek lisansı 2025'te tamamladım. Üniversitenin BAP desteğiyle yürüttüğüm tezimde köfte üretiminde tahini hayvansal yağ alternatifi olarak inceledim — geleneksel bir ürünü bilimle yeniden düşünmek, benim en sevdiğim çalışma biçimi. Bu arada iş sağlığı ve güvenliği ile sağlık yönetimi alanlarındaki önlisans eğitimlerimle perspektifimi genişletmeye devam ediyorum; çünkü öğrenmek, benim için bir dönem değil, bir tempo.

Bugün "Zarif Mühendis" çatısı altında yazıyor, araştırıyor ve gıda bilimini anlaşılır kılmaya çalışıyorum. Mühendisliğin sistematiği, araştırmacının merakı ve zarafetin özeni — üçü bir arada olduğunda ortaya ne çıktığını, bu sitede birlikte göreceğiz.